wo 27 okt 2021 19:30
Winnares jury- en publieksprijs Amsterdams Kleinkunst Festival 2019

Daar moet je heen

Rosa da Silva
27 okt 2021
19:30
  • 27 okt 2021
    19:30
    Incl. garderobe
    Kleine Willem, Enschede
    Lulof Zaal

In Daar moet je heen neemt Rosa je mee naar 1995. Het jaar dat ze als klein meisje mee deed aan de Mini Playbackshow van Henny Huisman. Ze blikt terug. Door het gelach uit de studio om haar geboortedorp Klazienaveen zat er niets anders op. Er moest afgerekend worden met haar Drentse en Portugese roots. Want, dacht ze, om een ster te kunnen worden moet je je anders voordoen dan je bent. 

Rosa zingt, speelt en ergert zich mateloos. En dan nog het meeste aan zichzelf. In een hoog tempo wisselen het Portugese temperament en Drentse nuchterheid elkaar af. Haar schurende personages zorgen voor plaatsvervangende schaamte en de eeuwige clichématige strijd tussen stad en provincie wordt akelig herkenbaar. 

We gebruiken diensten als Youtube en Vimeo voor video's en andere media. Om deze te kunnen zien, moet u toestemming geven tot het plaatsen van cookies. Meer informatie…

Cookies zijn nodig om de website goed te laten functioneren. Zo wordt uw winkelmandje onthouden tijdens de bestelling en kunt u inloggen op de website.

Maar cookies zijn ook nodig om de ervaring op de website te verrijken. Bijvoorbeeld media van derde partijen, zoals video's, gaan vaak gepaard met cookies. Ook houden we statistieken bij om de site doorlopend te verbeteren.

Als laatste worden cookies ook gebruikt om informatie rond onze marketing-activiteiten, zoals nieuwsbrieven en advertenties, zo efficiënt en persoonlijk mogelijk uit te kunnen uitvoeren.

Cookie instellingen

Credits

Tekst: Rosa da Silva | Muzikant: Remko Wind | Muziek: Daniël Lohues, Rosa da Silva en Remko Wind | Regie: Titus Tiel Groenestege

Pers over Rosa da Silva

“De overstap van muziektheater naar kleinkunst lijkt een goede keuze. Hier is ze helemaal de baas van het podium" – Patrick van den Hanenberg, Theaterkrant

Over Rosa da Silva
Met hoofdrollen in het toneelstuk ANNE en de musical De Tweeling bewees Rosa da Silva al op het podium thuis te horen. Nu stapt ze op overtuigende wijze cabaretland in als ‘veelzijdig talent dat van het podium afspat’ en nam ze na een verpletterende finale op het Amsterdams Kleinkunst Festival zowel de jury- als publieksprijs mee naar huis.

Dilemma’s met Rosa da Silva

Actrice, kleinkunstartiest en (soms) cabaretier Rosa da Silva (1986) staat met haar eigen voorstelling ‘Daar moet je heen’ op 27 oktober 2021 in De Kleine Willem. Aan de hand van een reeks dilemma’s leren we Rosa beter kennen. Ze mag drie keer een veto inzetten. Alle dilemma’s hebben met haar voorstelling, achtergrond of huidige leven te maken. 
 
1. Patat of caldo verde? 
Caldo verde. 
 
2. Cultuur of natuur? 
Cultuur. Bij een mooi concert, bijvoorbeeld. Die zindering dat je iets moois meemaakt. De laatste keer had ik dat met fadozangeres Mariza in Het Concertgebouw. Ik mis het om met heel veel mensen iets mee te maken in één zaal. Dat eerste concert wordt janken. Huilend de zaal uit.  
 
3. Voorstelling kijken of Brommers kiek’n? 
Brommers kiek’n! Daar word ik nog enthousiaster van dan een voorstelling kijken. 
 
4. Portugal of Drenthe? 
Portugal. Maar ik groeide op in Drenthe. Toen mijn moeder nog leefde, gingen we elk jaar drie keer naar Portugal. Op vakantie of familiebezoek. Dus het is niet mijn vaderland. Ik ben dus eigenlijk die toerist die ik speel. Die vreselijke vrouw die door haar toerisme Portugal kapotmaakt voor mij. Ik wil niet op een toeristische manier over Portugal horen van mensen. Maar dit zet mij ook een spiegel voor. Want ik ben ook die toerist. Ik heb er nooit gewoond. Ik weet niet eens of ik dat kan. Lunchen moet daar heel lang. Ik heb zo vaak met familie daar gewacht op eten. Ik hou juist van veel doen in een korte tijd. Ik ben dus eigenlijk een nep-Portugees. 
 
5. Amsterdam of Klazienaveen? 
Amsterdam. Met Klazienaveen heb ik een haat-liefderelatie. Ik heb er nu ook geen plek om er te zijn: mijn vader is terug naar Portugal.  
 
6. Fiets of tram? 
Fietsen. Tram is vies, joh. Zeker nu met corona. In fietsen ben ik een Amsterdammer: ik kan niet rustig fietsen.  
 
7. Cabaret of kleinkunst? 
Kleinkunst. Sommigen noemen mijn voorstelling cabaret, anderen kleinkunst. Ik denk dat het iets meer het laatste is. Cabaret is wel herkenbaarder voor mensen en dus handiger om publiek mee te trekken. Bij kleinkunst denken mensen vaak: wat gaan we dan zien? Maar ik noem het geen cabaret, omdat ik het cabaretstempeltje moeilijk vind. Dat het dan ‘een lachen avond’ wordt. Lekker leuk. Daar heb ik wel mee gezeten: de voorstelling moet grappig zijn, mensen moeten lachen. Alleen, ik ben dat dus gewoon niet.  

8. Nuchterheid of temperament? 
Dat is heel moeilijk, heel fifty-fifty. Ik kan supernuchter zijn, maar ik ben vaak ook heel opgefokt. Ook over dezelfde dingen. Ook dat je denkt: waar maak je je druk om? Waarom doe je dit? Over de voorstelling. Dan word ik heel kwaad. Hoe ga ik dat met corona doen en wanneer moet die première nou? En dan denk ik even later: Nou, dan spelen we toch pas in september? Dat schiet letterlijk door elkaar. Het is wel iets waarin ik een balans zoek, want temperament is erg behulpzaam als je geïnspireerd bent. Voor de clip van mijn nummer ‘Als het zover is’ moest ik binnen een week alles regelen. En ik was geïnspireerd. Dan heb ik het idee en weet ik wat ik wil en inspireer ik anderen. Dan lukt het.  
 
9. Lui op de bank of vol plankgas? 
Ik kan heel slecht tegen luiheid en onverschilligheid binnen de kunstsector. Hoe kan je nou voor theater kiezen als je niet echt wil? Dat kan niet. Het is net topsport.     
 
10. Schoenenwinkels of schoenen? 
Schoenen. Ik heb wel veel in de schoenenwinkels van m’n ouders gestaan. Ik kan ook goed verkopen. Ik wil dat dan ook goed kunnen. Dat betekent: niet liegen en goed luisteren. Alleen, je gaat sowieso met een paar laarzen naar buiten. Het was wel even wennen toen ik niet meer bij mijn ouders werkte. Ik haalde daar de schoenen uit de winkel en ineens moest ik ze zelf kopen. En schoenen zijn duur! 
 
11. Het kleinkunstlied of de fado (het Portugese levenslied)? 
Veto. Ik kan net zo genieten van een nummer van Maarten van Roozendaal als van een heel lyrische fado. Het is even mooi, maar echt anders. Daarom, als ik ‘Rosa, de Drentse fadozangeres’ zie staan dan denk ik ‘ugh’. Dat is gewoon niet zo. Ik ben geen fadozangeres. Ik ambieer ook niet om avond na avond fado te zingen.  
 
12. Anders voordoen dan wie je bent of zijn wie je bent? 
Met kleinkunst is het dodelijk om anders te zijn dan wie je bent. Maar je kan nooit helemaal als jezelf daar staan. Er zitten mensen naar jou te kijken en jij staat op een verhoging. Echt mezelf ben ik als ik thuis languit op de bank hang. 
 
13. Henny Huisman of Annie M.G. Schmidt? 
Lacht. Annie M.G. Schmidt. De Mini Playbackshow met Henny Huisman is heel cool, want heel veel mensen vinden dat cult. Annie M.G. Schmidt is kunst.  
 
14. Acteren of een voorstelling maken? 
Acteren. In maken ben ik nog een beginneling. Ik had eerst het idee dat ik net als heel veel comedians in een kroegje achter een laptop moet zitten en dan de grappen eruit moet knallen. Maar ik kan beter iets wat ik in m’n hoofd heb, opnemen en uitwerken. Ik moet nog uitvinden hoe ik daar het beste in werk. Daarom: acteren. Want als het af is, kan ik het toneel op en ermee aan de gang. Zoeken, terwijl je een basis hebt. Ik vind daarom de herhaling ook niet zo erg. Zoals bij ‘Anne’. Ik heb die voorstelling 250 keer gedaan. Of bij de musical ‘De Tweeling’ die helemaal is ingericht: (met deftige stem) Hier ontroert het, hier moet men ha-ha-ha doen en aan het einde gaan we klappen. Als je zelf iets maakt, is die zekerheid grotendeels weg.  
 
15. Solo of grote productie? 
Solo. Als je met je eigen werk een zaal vult, dat is vet! Ook al zijn het 30 mensen in plaats van een vol Carré. Ik denk dan dat er mensen hebben gedacht: Ik ken haar niet maar, ik vind het wel interessant. Dat is toch cool!  
 
16. Typetje spelen of Anne Frank? 
Lacht. Anne Frank was zo bijzonder, omdat het mijn eerste rol was. Dat was absurd. Maar toch, als ik moet kiezen, dan toch typetjes. In typetjes kan ik meer mijn humor kwijt. Bovendien, ik wil niet mijn hele leven Anne Frank spelen. Dus typetje wint van Anne Frank. Wat erg!  
 
17. Stilte of stad? 
Die eerste lockdown in Amsterdam. Dat op de Nieuwmarkt, Waterlooplein en Rembrandtplein en al die toeristische plekken het helemaal stil was. De stad kwam ineens terug.   
 
18. Drents accent of Portugese taal? 
Portugese taal. Het Drents accent is geweldig, maar de Portugese taal is te mooi. Ik moest op de toneelschool als de koningin praten, omdat ik te veel accent had. Dat moet, omdat je met taal werkt. Hoe meer talen je spreekt, hoe meer gereedschap je hebt en hoe meer kans op rollen je maakt. Want bij Anne Frank kan je niet: (doet Drent accent na) ‘Lieve Kitty, vandaag hebben we weer aardappels gegeten..’. Maar nu ik mijn eigen ding doe, vind ik het wel lekker om veel Drents te gebruiken. Ik heb ook problemen met het vooroordeel dat het provinciaal of boers zou klinken.  
 
19. ‘Als het zover is’ of ‘Ik neem je mee’? 
Als het zover is. Het mijn zelfgeschreven lied over mijn overleden moeder. ‘Ik neem je mee’ heb ik gecoverd. Het is een lied van Gerard van Maasakkers. Die het vertaald heeft vanuit het Italiaans.   
 
20. Remko Wind of Rosa da Silva? 
HUH? Dat kan toch helemaal niet. Ik kan die voorstelling niet zonder Remko spelen en Remko ook niet zonder mij. Hij kan alles: piano, contrabas, gitaar, basgitaar. Sinds drie jaar begeleidt hij mijn voorstellingen. Dus… Dit is passen. pas. veto. VETO.  

Cookies

We maken gebruik van cookies en vergelijkbare technieken om het gebruik van de website te analyseren, om het mogelijk te maken content van derden af te beelden, zoals ook video’s, en voor verschillende andere toepassingen. Deze cookies worden ook geplaatst door derden. Door ‘akkoord’ te klikken, stemt u hiermee in. Als u niet akkoord bent, kunt u via de knop ‘Instellingen aanpassen’ uw voorkeuren opgeven. Meer informatie…

Cookies zijn nodig om de website goed te laten functioneren. Zo wordt uw winkelmandje onthouden tijdens de bestelling en kunt u inloggen op de website.

Maar cookies zijn ook nodig om de ervaring op de website te verrijken. Bijvoorbeeld media van derde partijen, zoals video's, gaan vaak gepaard met cookies. Ook houden we statistieken bij om de site doorlopend te verbeteren.

Als laatste worden cookies ook gebruikt om informatie rond onze marketing-activiteiten, zoals nieuwsbrieven en advertenties, zo efficiënt en persoonlijk mogelijk uit te kunnen uitvoeren.

Cookie instellingen