Wanneer de monoloog ‘In het licht’ klaar is, begint Lisse Knaapens tweede werk voor de avond: in gesprek gaan met het publiek. ,,Met een thema als misbruik vind ik dat erg belangrijk. Ik ben blij dat ik daar ook steeds beter in word. Want zeker mensen die zich herkennen in de problematiek wil ik kunnen ontvangen. Ik wil niet victimblamen.” 

 
Dat is een kunst, weet Knaapen. ,,Ik moet mijzelf er steeds weer op aanspreken dat ik goed reageer. Dat ik het niet beter weet dan de overlever, zoals ik de slachtoffers liever noem. Dus dat ik niet dingen zeg als ‘waarom heb je dat nooit gedaan’ of ‘dat is mij nooit overkomen’. Het werkt subtiel, maar het is cruciaal dat je daarmee rekening houdt.” 
 
De actrice komt zelf uit een veilig en liefdevol gezin. Een jeugd die haaks staat op dat van Karin Bloemen: de beroemde kleinkunstenaar op wie het personage in ‘In het licht’ geïnspireerd is en welke opgetekend staat in Bloemens autobiografie ‘Mijn ware verhaal’. Toch lukt het Knaapen om de monoloog te spelen. ,,Onderliggend schuilt het grote thema: zacht zijn voor elkaar. Dat is een belangrijke les in deze tijd.” 
 
Vasthouden aan een mooi thema maakt nog geen makkelijk proces. In het werken met het materiaal van Bloemen, stuitte Knaapen meermaals op taferelen waarvan de actrice versteld staat van hoe Bloemen er als kind naar keek. ,,Als ze bijvoorbeeld schrijft over dat zij met haar vriendinnetje in het park een man tegenkomt die naakt in de bosjes staat. Hij heeft zijn piemel in zijn handen en zegt dat de meisjes hem hard moeten komen maken. Bloemen beschrijft hoe haar eerste reactie is dat dat dan maar moet. Want zo is zij thuis getraind. Een reactie die ik nooit, maar dan ook nooit zou kennen. Het is zo leerzaam om te zien hoe erg je gemanipuleerd kan worden in zoiets ongezonds én dat je je schuldig voelt als je vervolgens niet gehoorzaamt.” 
 
Die monoloog spelen is niet alleen qua thematiek, maar ook qua speltechniek een hele kluif. Knaapen speelt in totaal zes verschillende personages: de artiest die een concert geeft en flashbacks heeft naar haar jeugd, de jonge Karin Bloemen, de zus van Bloemen, een jeugdvriendin, de moeder en Ben Kuijt, de stiefvader. Die laatste misbruikt Bloemen en haar zussen. ,,Het is een topsport: ik moet alle personages uit elkaar trekken, per personage weten welke kleur hij of zij heeft en wat hij of zij van de andere personages vindt. Het liep tijdens de repetities weleens vast in mijn hoofd. Maar na veel repeteren lukt het om die zes verschillende karakters te spelen. Ook Ben Kuijt. Dat is topsport, maar ook mijn vak.” 
 
Eerst een voorstelling over anorexia (Emma wil leven), nu over misbruik. Wat volgt? ,,De volgende voorstelling waarin ik speel gaat over #metoo, ook een belangrijk onderwerp. Niet alleen qua thematiek, maar ook de impact van de beweging zelf. Daarna volgt een musical bij De Kernploeg en ga ik met mijn collectief MAKTUB werken aan een voorstelling over het Nederlandse levenslied.”  
 

Lisse Knaapen speelt de gitzwarte jeugd van Karin Bloemen