Wijkjurylid Niëva kwam nooit in het theater: “Dit is mijn kans!”

Niëva kwam nooit in het theater: “Dit is mijn kans!” 

Dát is interessant, dacht Niëva Blijstra-Espina toen ze de oproep in Huis aan Huis Enschede las om mee te doen met de Wijkjury. Ze bezoekt graag de bioscoop en kwam nooit in een theaterzaal. Een schouwburg was onbekend terrein. “Maar dat wilde ik graag eens verkennen. Ik dacht: dit is mijn kans!”

Door Bob Gevers

En nu maakt ze deel uit van de Wijkjury: een groepje van tien Enschedeërs die weinig of nooit een theatervoorstelling hebben bijgewoond. Via het project van het Wilminktheater bezoeken ze verschillende voorstellingen, ze praten met elkaar over hun ervaringen en wisselen na afloop van gedachten met regisseurs, acteurs en theatermakers. Ze beginnen zich al thuis te voelen in de theaterstoelen. Zoals Niëva, die daar best nieuwsgierig naar was. “Ik liep natuurlijk wel eens langs het Wilminktheater, maar ik heb nooit gekeken wat het te bieden had.”

Het bevalt haar bijzonder. Ze heeft inmiddels drie voorstellingen met de collega’s van de Wijkjury bezocht, de laatste is ‘George en Eran worden veganisten.’ Niëva had haar man Arthur meegenomen: handig om thuis nog eens over na te praten! George Elias Tobal en Eran Ben-Michaël bemoeien zich in deze geëngageerde klimaatkomedie met zeer actuele onderwerpen als de bio-industrie en het klimaat.

Grote maatschappelijk thema’s, die ze met humor, zelfspot en relativering terugbrengen naar menselijke proporties. En dan zijn er nog twee vrouwen, de actrices Eline van Gils als activist en Nazanin Taheri als scepticus, die de boel op scherp zetten. Veganisten worden George en Eran trouwens niet.

De voorstelling sprak Niëva aan. “Omdat de inhoud zo herkenbaar is, want ze stellen de grote problemen van deze tijd aan de kaak. Het klimaat, het milieu, de consumptie van vlees. In de voorstelling komt tot uitdrukking wat er speelt in de samenleving, het komt heel dichtbij: daar discussiëren wíj ook over aan de keukentafel.”

‘George en Eran worden veganisten’ was ook een ‘gemakkelijke’ voorstelling, constateert ze: de boodschap is meteen duidelijk. “We hebben na afloop een kwartier met de vier acteurs en actrices gesproken, waarbij we vragen konden stellen. Ik heb ze gezegd dat hun thema heel herkenbaar is. Ja, daar konden ze wel mee instemmen.”

Niëva Blijstra-Espina is geboren op de Filipijnen, emigreerde in 1987 naar Nederland en werkte twintig jaar in Medisch Spectrum Twente. Ze serveert tijdens het gesprek uiterst smakelijke Filipijnse loempiaatjes: zonder en mét kruidig vlees. Nee, veganist is ze zelf niet. En ze is ook niet van plan om dat te worden, zegt ze er lachend bij. Maar ze stelt wél vast dat de vleesconsumptie een westers luxeprobleem is. 

Ze heeft, samen met haar collega’s van de Wijkjury, nog een hele serie voorstellingen voor de boeg. Ze zal ze graag bezoeken. “Maar mijn persoonlijke voorkeur is zang en dans, en musicals”, zegt Niëva erbij. In Enschede is ze lid geweest van een Filipijnse zang- en volksdansgroep: dat verklaart haar voorkeur ook. Ze trad vroeger nog eens met de groep op in het Muziekcentrum: ze heeft dus podiumervaring!

Niëva is benieuwd naar de volgende voorstellingen. Haar ervaringen in de groep hebben haar interesse in het theater al gewekt. “Ja, als de voorstellingen van de Wijkjury zijn afgelopen ga ik vaker naar het Wilminktheater, reken maar. Ik heb de smaak te pakken!”