Golden Years De Dijk - staconcert - I.s.m. Poppodium Metropool

30,50

Golden YearsDe Dijk - staconcert - I.s.m. Poppodium Metropool

Een bijzondere band, dat is De Dijk. In de eerste plaats dankzij de unieke combinatie van Nederlandstalige teksten en muzikale invloeden uit vele windstreken. Van Amerikaanse rock, rhythm-‘n-blues en soul – vooral veel soul! – en Franse chansons. Terwijl andere Nederlandse groepen vaak eruitzien als een duiventil waar bandleden naar hartenlust naar binnen- en naar buiten fladderen, houdt De Dijk al decennia stand als een hechte vriendenclub met als kern zanger Huub van der Lubbe, zijn broer en bassist Hans van der Lubbe, toetsenist en gitarist Pim Kops, gitarist Nico Arzbach en drummer Antonie Broek. En, van de hausse aan Nederlandstalige groepen van de vroege jaren tachtig is alleen De Dijk altijd actief gebleven, zowel op het podium als in de studio. 

Meer...Minder

Het begin van De Dijk

De basis voor De Dijk wordt gelegd in de Zaanse band Stampei, waarin de broers Van der Lubbe en Nico Arzbach actief zijn. De achtkoppige formatie treedt zo’n zeven jaar veel op, maar schopt het niet verder dan een enkele single: het in 1979 verschenen Blij dat het morgen maandag is. Het drietal richt in 1981 tachtig De Dijk op en vernoemt zich daarbij naar de roemruchte Zeedijk in Amsterdam. Het eerste optreden is in Paradiso in Amsterdam, in het voorprogramma van de Belgische zanger Raymond van het Groenewoud. Het titelloze debuut verschijnt in 1982 en heeft dankzij de populariteit van Nederlandstalige popmuziek de wind meteen mee. Het album verkoopt goed, al is het succes allereerst te danken aan de sterke songs en de bespiegelende teksten, waarin de melancholie nooit ver weg is. Ze worden door Huub van der Lubbe gebracht met een enorme dosis passie – zijn handelsmerk. Bloedend hart mag inmiddels de status van Nederpopklassieker hebben, de studioversie blijft steken in de tipparade.

Na deze voortvarende start, begint het verhaal toch wat te haperen als de volgende albums Nooit meer Tarzan en Elke dag een nieuwe hoed niet zo goed verkopen als die eerste plaat. Het verschaft Huub van der Lubbe wel de tijd om te acteren in de prestigieuze films De Aanslag en Brandende Liefde. Het muzikale succes komt echter met dubbele kracht terug als in 1987 het album Wakker in een vreemde wereld uitkomt, opgenomen in de Wisseloord Studio in Hilversum. De muzikale cocktail van de band en de filosofische teksten vol liefde, wanhoop en levenslust grijpen op een geweldige manier in elkaar. Mag het licht uit wordt een hit. De Dijk stoot definitief door tot de eredivisie van de Nederlandse popmuziek. Het succes krijgt extra glans dankzij de uitgereikte Gouden Harp. Ondertussen toert De Dijk onvermoeibaar langs de Nederlandse en Belgische zalen.

Meer...Minder

De jaren die volgen

In de jaren die volgen wordt het verhaal van De Dijk op een vlekkeloze wijze uitgebouwd. De Amerikaanse roots klinken luider dan ooit door op Niemand in de stad, dat de hits Nergens goed voor en Ik kan het niet alleen bevat. Tegen de trend van de tijd in wordt gekozen voor een organisch geluid: vooral echte instrumenten. Iconisch is de hoesfoto: een sobere zwart-witfoto van Dolf Kruger uit 1956 van een man in kostuum, tegen een hek in de Warmoesstraat in slaap gevallen na een welovergoten avond. Het zou een tafereel uit een nummer van De Dijk kunnen zijn. Het van de concertregistratie Live afkomstige Bloedend hart wordt in 1990 alsnog een dik verdiende hit. Zeven levens valt deels op door de prominente rol voor de blazerssectie de Hot Haarlemmerdijk Horns, gevormd door saxofonist Roland Brunt en trompettist Mike Booth. Contrabas, dobro en accordeon maken hun opwachting op het in 1994 verschenen album De blauwe schuit.

Het altijd al aanwezige engagement van de band komt naar de oppervlakte als in 1995 in opdracht van het Nationaal Comité 4 en 5 Mei het nummer Heb je het hart geschreven wordt. Het wordt gebruikt als muzikaal thema van de ledenwerfactie van Amnesty International. In datzelfde jaar speelt De Dijk ook op een vijftal bevrijdingsfestivals. Heb je het hart vindt later een plaats op het album De stand van de maan dat in 1997 in de winkels ligt. Het is een uit de kluiten gewassen album, met de Stones-achtige rocker Wanhoop niet als een van de hoogtepunten. Een jaar later maakt de band bekend dat in 1999 een sabbatical ingelast zal worden. Het tijdelijke afscheid wordt overigens wel ingeluid met een tweetal uitverkochte optredens in Paradiso, een live album, een compilatie en een expositie en boek met een hoofdrol voor de foto’s van Bob Bronshoff. De adempauze, waarin de bandleden hun eigen dromen en ambities verwezenlijken, wordt afgesloten met een spetterend optreden op Pinkpop en het door Antonie Broek en JB Meijers geproduceerde album Zevende hemel, waarna deze laatste de band ook live komt versterken. De trein rijdt meteen weer in volle vaart, maar in 2004 worden alle activiteiten opnieuw op een laag pitje gezet. Nadat de batterijen weer opgeladen zijn meldt de band zich opnieuw met overtuiging. De titel van het nieuwe album is Later is nu, dat voorafgegaan wordt door de succesvolle single Recht in de ogen.

De altijd bevlogen shows, de constant hoge kwaliteit van de albums en de oprechtheid die de band uitstraalt, blijft zich ook in de jaren daarna terugbetalen. In 2005 wordt de band onderscheiden met de Edison Oeuvre Prijs, het hoogst haalbare in muzikaal Nederland. Uitbundig gevierde jubilea, nieuwe onderscheidingen, uitverkochte optredens en juichend ontvangen albums, de mijlpalen rijgen zich aaneen alsof leeftijd geen enkele rol speelt. In 2007 remigreert trompettist Mike Booth naar zijn geboortegrond in Nieuw Zeeland, waarna zijn plek wordt overgenomen door Peter van Soest.

In een fase waarin de meeste andere bands een versnelling lager schakelen, stort De Dijk zich op een van de meest prestigieuze projecten; In 2010 verschijnt het album Hold on tight waarop de Amerikaanse soullegende Solomon Burke Engelstalige versies zingt van songs van De Dijk. Het is zowel een artistieke als commerciële (platina) triomf, dat helaas geen vervolg krijgt. Solomon Burke overlijdt in het vliegtuig op weg naar Amsterdam, daags voor het gezamenlijke optreden in Paradiso.

Het bewerken van eigen werk blijkt inspirerend te zijn. Volgend op een optreden met het Amsterdam Sinfonietta wordt het album Dijkers & strijkers gemaakt met daarop georkestreerde versies van oude nummers. De goede ervaringen met Solomon Burke en het Amsterdam Sinfonietta brengt De Dijk er toe nummers uit het hele oeuvre te bew

Meer...Minder
Bestel nu Golden Years
Tips!
Bekijk programma

Kassa: 053 – 485 85 00
Bereikbaar: ma. t/m za. 12.00 - 17.00 uur. Ook voor het annuleren van kaarten kunt u met onze kassa bellen

Cookies op de Wilminktheater website

Wilminktheater maakt gebruik van cookies om ervoor te zorgen dat u onze site optimaal kunt gebruiken. Meer informatie

Cookies accepteren
Instellingen aanpassen
De voorstelling is verwijderd uit uw favorieten
Fout bij bijwerken van uw favorieten
De voorstelling is toegevoegd aan uw favorieten.
Bekijk favorieten
Mijn favorieten
Stuur naar jezelf
Stuur naar een vriend
De vragen die zijn aangegeven met een * zijn verplicht.
Je favorieten zijn verstuurd naar 
Ophalen resultaten.....
Favorieten zijn leeg