Met veel goede grappen probeert Saman Amini groepen bijeen te brengen in zijn ‘Integratieplan #2’ - ⭐⭐⭐⭐ - de Volkskrant
Na het succes van Integratieplan #1 keert Saman Amini op 18 april terug met het vervolg Integratieplan #2: Alles is Perspectief. In deze muzikale cabaretvoorstelling duikt Amini opnieuw in grote maatschappelijke thema’s als identiteit, integratie en polarisatie in Nederland. Vanuit zijn persoonlijke achtergrond – geboren in Iran en opgegroeid in Nederland – onderzoekt hij hoe onze blik op de wereld wordt gevormd door de omgeving waarin we leven. Bekijk hier wat de recensies zeggen over Intergratieplan #2.
Met veel goede grappen probeert Saman Amini groepen bijeen te brengen in zijn ‘Integratieplan #2’ - ⭐⭐⭐⭐ - Volkskrant.nl
Bron: de Volkskrant, Joris Henquet
Het thema integratie wordt onderzocht op talloze manieren. In een vergrijzend land lijkt migratie de oplossing, maar waarom is er dan zo veel weerstand? Amini ontkracht vooroordelen over migranten, zoals ‘ze pikken al onze huizen in’, en zoekt naar een ideale leider voor deze gepolariseerde tijden.
De innemende performer doet dit met open blik en veel goede grappen. Er is geen betweterig toontje, geen voorspelbaar zwart-witdenken. Amini gaat juist midden in de Nederlandse samenleving staan. Deze houding maakt dit tot een zeer relevante cabaretshow, die het verdient om gezien te worden door een divers publiek van Nederlanders met verschillende politieke voorkeur.
Een scherpe, humorvolle en empathische ontleding van de gepolariseerde samenleving - Theaterkrant.nl
Bron: Theaterkrant, Nilüfer Öder
‘Monsters verdwijnen als je ze in de ogen kijkt’, zei Amini vorig jaar in een gesprek na zijn persoonlijke voorstelling Onaantastbaar. Die gedachte keert hier terug op maatschappelijk niveau: conflicten blijven bestaan omdat groepen elkaar niet meer écht zien.
Alles is Perspectief is urgent theater. In een tijd waarin nuance als zwakte wordt gezien en empathie als naïviteit, kiest Amini voor het meest radicale standpunt van allemaal: de ander werkelijk proberen te begrijpen. Niet om verschillen weg te poetsen, maar om te ontdekken dat we allemaal mieren zijn in hetzelfde geschudde terrarium. En misschien, heel misschien, kunnen we dan samen uitzoeken wie er aan het schudden is.
