Op een winteravond verandert een laboratorium in een chaotische werkplaats vol kabels, orgelpijpen en experimenten. In Frankenstein blaast Veenfabriek het verhaal van Mary Shelley nieuw leven in, in een eigentijdse bewerking van regisseur Joeri Vos.
De voorstelling onderzoekt wat er gebeurt wanneer de drang om te creëren omslaat in de behoefte om te beheersen. Welke monsters brengen we zelf voort?
Muziek tussen romantiek en experiment
De muzikanten van Veenfabriek laten zich inspireren door componisten uit de romantiek, tijdgenoten van Shelley. Vanuit Frankensteins obsessie proberen zij Schuberts Unfinished Symphony te voltooien.
De muziek beweegt tussen industriële klanken, synthpop en rituele energie. Vormgever John van Oostrum creëert een scenografie rond een ontleed pijporgel, dat zowel decor als instrument wordt.
Horror als spiegel van nu
Frankenstein is een theatrale verkenning van grootheidswaan en maakbaarheid. De voorstelling legt de spanning bloot tussen ambitie en roekeloosheid, en stelt vragen over technologische en maatschappelijke ontwikkelingen.
De thematiek sluit aan bij een bredere tijdsgeest waarin vooruitgang en controle niet vanzelfsprekend samenvallen.
Frankenstein van Veenfabriek is een rauwe en muzikale theaterervaring waarin klassiek bronmateriaal, experimentele muziek en actuele vragen samenkomen in een fysieke en zintuiglijke voorstelling.
Onze Frankenstein gaat over het geloof dat we iets moeten maken dat de controle overneemt. Terwijl juist dat verlangen ons op een dwaalspoor brengt. Het is herkenbaar en menselijk, maar ook gevaarlijk en misleidend.” – Joeri Vos
“The old world is dying, and the new world struggles to be born: now is the time of monsters” – Antonio Gramsci
In de Pers
De apocalyps nadert, en dat is in Lof der zotheid aanleiding tot inventief, verwarrend én heel aanstekelijk muziektheater – Volkskrant ★★★★
Lof der Zotheid ontpopt zich als een gitzwart en cynisch potje doemdenken, in freejazz-stijl, met almaar terugkerende delen uit Ruttes onheilspellende en angst zaaiende speech als anker en de muziek als stuwende kracht - NRC ★★★★