Alice In Wonderland: een betoverend avontuur voor jong en oud!

Een klassiek verhaal in een eigentijds tempo

Het klassieke verhaal dat Lewis Caroll in 1865 schreef kent bijna iedereen, maar mist het tempo dat we in deze tijd gewend zijn. Gelukkig weet Theater Terra van Alice in Wonderland, vooral bekend van de Disney-verfilmingen in 1951 en 2010, een meeslepende, boeiende voorstelling te maken. De kracht van het verhaal zit in de bonte verzameling bijzondere karakters, die Alice tijdens haar reis ontmoet. Wie eerder een voorstelling van Theater Terra zag, weet dat ze met prachtige poppen werken. En zeker dit verhaal heeft de fantasie van maakster Kathelijne Monnens enorm geprikkeld, met een schitterend resultaat. Ook de creatieve manieren om het verhaal te vertellen zien we in deze voorstelling opnieuw terug.

Verrassend begin

In deze bewerking van het verhaal begint het avontuur nét even anders dan je misschien gewend bent. Geen konijnenhol, maar een museum vol schilderijen. Daar zien we Alice met haar ouders. Terwijl haar moeder weinig waardering heeft voor de kunst om hen heen, is Alice juist gefascineerd door het minder conventionele werk voor die tijd. Dit is de plek waar we ook voor het eerst kennis maken met het Witte Konijn, dat in enkele van de schilderijen verschijnt. Het is een enorme zenuwpees, die kennelijk te laat is voor een afspraak en dat luidkeels verkondigt. Wanneer Alice haar nieuwsgierigheid niet kan bedwingen en het konijn volg, komt ze via drankjes en sleutels door de onmogelijke deuren in Wonderland terecht.

Hier blijkt Alice volgens een voorspelling degene te zijn die de Hartenkoningin én het Larieloeder moet verslaan. Maar hulp krijgt ze nauwelijks. De kleurrijke figuren die zij ontmoet spreken in raadsels, draaien om de waarheid heen en zorgen voor verwarring.

Een stoet aan onvergetelijke personages

Hoe goed de vertolkingen van de karakters zijn, blijkt wel als na de première vrijwel iedereen andere favoriete karakters blijkt te hebben. Mijn persoonlijke favoriet zijn toch wel de slechte, enorm dramatische Hartenkoningin en haar hulpje, de dode Ferdinand, die zwaar onder haar grillen te lijden heeft. Andere bezoekers lijken vooral weg te zijn van de vage rups Absolem, maar ook de botte en geestige Tweedeldum en Tweedeldee scoren hoge ogen. Of is het omgekeerd? Ze lijken het zelf ook niet te weten! Het tweetal oogt als twee stuiterballen en gedraagt zich ook zo. De grote zwevende kat is niets meer dan een poot, een hoofd en een staart, maar komt door schitterend samenspel tot leven. Hoewel niemand het echt doet, zie je wel de neiging tot inhaken en meedeinen bij het lied van de Hoedenmaker, uitgevoerd met de Slaapmuis en de Maartse Haas. “Tegen vieren, tijd voor thee” is echt even een feestje.

Tussen al die uitbundige figuren blijft Alice het gewone meisje dat ineens een draak en een koningin moet verslaan. Zo’n voorspelling kan toch niet over jou gaan, denk je met haar mee. Even herkenbaar is dat als je eenmaal gelooft dat het wel zo is, je het vertrouwen mist dat ze het ook echt kan. Maar Alice neemt je mee in die reis, en zingt ondertussen de sterren van de hemel.

Muziek, humor en samenspel

Wat deze productie extra bijzonder maakt, is de speelsheid in het spel en de verfijnde humor. Bijvoorbeeld het draaien van de hoed als de moeder van looprichting verandert, zodat haar gezicht uit beeld blijft. Of het gemene ‘dit is een solo, schrijf je eigen liedje’, als de dodo mee wil zingen met het lied van de Hartenkoningin. En een ondeugend grapje als Alice vastzit in een kleine deuropening, maar nergens wordt het plat. Het plezier bij het spelen van de gekke personages en figuren straalt er gedurende de hele voorstelling vanaf. De poppenspelers beheersen hun vak tot in perfectie: al snel vergeet je dat er acteurs achter de poppen schuilgaan.

Spiegeling tussen realiteit en fantasie

Mooi is de overeenkomst tussen de ouders in het heden (Alice zingt een lied over ruziënde ouders) en de menspersonen in Wonderland. In wat de Hartenkoningin zegt, herkennen we karaktertrekken van Alice moeder; de vader heeft wel wat weg van de Hoedenmaker. Het biedt ook een mooie aanleiding voor een passend slot van dit coming-of-age verhaal, terug in de realiteit.

Een betoverende voorstelling voor jong én oud

Alice in Wonderland van Theater Terra is daarmee een voorstelling voor zowel jong als oud. Voor de jongste (wel 6+) bezoeker is het een fantasievol, meeslepend avonturenverhaal. De bijzondere karakters boeien echter ook zeker oudere bezoekers. Misschien roept het ook jeugdsentiment op, maar de humor is geschikt voor jong en oud. Net als de betoverende vormgeving.