‘Bluefinger Vol. 2 is avontuurlijker en nóg interessanter.’ ⭐️⭐️⭐️⭐️ - Altcountry
Na het bluegrassalbum uit Nashville nam Bertolf het vervolg op met zijn eigen Nederlandse band: louter nieuw geschreven nummers, veel meerstemmige zang en meer avontuur dan deel één.
‘Vol.2 is minstens even sterk als deel 1.’ - Heaven Magazine
Bron: Heaven Magazine
Heaven Magazine noemt Bertolf productief: enkele maanden na het album met Diederik Nomden ligt nu dit vervolg er al. Het is opgenomen met zijn vaste band van Jonas Koolen, Joost van Es, Caspar de Froen en Nathalie Schaap. Heaven Magazine is onder de indruk van de liedjes met zang, waarin veel ruimte is voor de band en de harmonievocalen. De twee instrumentaltjes zijn minder aan hem besteed. Deel één werd door NPO Radio 2 uitgeroepen tot ‘Album van de week’.
‘Bluefinger Vol. 2 is avontuurlijker en nóg interessanter.’ ⭐️⭐️⭐️⭐️ - Altcountry
Bron: Altcountry
Altcountry vindt de meerstemmigheid het onderscheidende kenmerk van dit album. Altcountry vindt dat een goed idee, omdat Bertolf zelf geen grote zanger is. De stemmen samen tillen het album boven zijn voorganger uit, waarop Bertolf zich, misschien uit respect voor zijn Amerikaanse begeleiders, minder aan vocale acrobatiek waagde. Hij noemt ook de minidocu over het ontstaan van het album.
‘Niet meer Bertolf doet bluegrass maar Bertolf is bluegrass.’ - New Folk Sounds
Bron: New Folk Sounds
Volgens New Folk Sounds is het een afwisselend geheel geworden, mede door de eigenzinnige invulling van de band in instrumentatie en samenzang. Bluegrass zit vaak vast in een stramien, maar ‘Exit Strategy’ en ‘Why Does It Feel So Strange’ breken daaruit. ‘Love So Well’ en ‘Runner’s High’ zijn juist herkenbaar. Er zijn relatief veel ballades, met variatie van Ierse invloed in ‘Heart Over Mind’ tot een bluesy ‘Keep Straight’. New Folk Sounds vindt dat Bertolf de bluegrass naar zichzelf heeft toegetrokken.
‘Bertolf zoekt de grenzen van Bluegrass op.’ - Nieuwste Hits
Bron: Nieuwste Hits
Nieuwste Hits ziet dit tweede deel niet als herhaling, maar als het moment waarop Bertolf bluegrass naar zijn hand zet, met de band die door het vele samenspelen bij elkaar is gegroeid. Hij noemt de opener ‘Exit Strategy’ en de persoonlijke teksten, zoals ‘Still Have You’ en ‘Whatever You Like’. Zijn kritiek is dat veertien nummers aan de ruime kant zijn en het album soms te comfortabel binnen zijn eigen wereld blijft.
