Dilan Yurdakul : "Ze hebben zoveel weggeslikt" - Artikel van Tubantia
Als kleindochter van de eerste generatie Turkse migranten geeft Dilan Yurdakul haar oma’s een stem: ‘Ze hebben zoveel wegggeslikt’
Als jonge vrouwen vol dromen volgden ze vorige eeuw hun mannen vanuit Turkije naar Nederland. Tegenover kleindochter en theatermaker Dilan Yurdakul doen ze nu na al die jaren hun verhaal. In De stille vrouw geeft ze hen een stem.
Strak kijkt ze de lens in. Aan haar blik valt niet te ontkomen. Haar pr-team had liever een warmere foto op de posters gezien: een lach op het gezicht, een gezellig beeld. Maar daar wilde actrice en theatermaker Dilan Yurdakul niet aan. „De mensen die naar mijn voorstellingen komen, komen niet om een avondje te lachen; ze willen iets voelen. Het beeld moet intrigeren.”
Op de foto draagt Yurdakul een jurk met hoge kraag en borduurwerk als verwijzing naar haar oma’s, de vrouwen die centraal staan in haar nieuwste voorstelling De stille vrouw. Als jonge Turkse bruiden volgden zij hun mannen naar Nederland, die vanaf de jaren 60 het zware werk opknapten in fabrieken. Hoe zij naar hun leven kijken en hoe hun ervaringen doorwerken in het hare, dat wilde Yurdakul ontrafelen.
Openhartig
Het idee ontstond drie jaar geleden toen een groep onderzoekers verhalen wilde verzamelen van eerste generatie migrantenvrouwen. „Dagboeken daarover bestaan niet in de oosterse cultuur”, maakte Yurdakul de anderen meteen duidelijk. „Veel vrouwen konden niet schrijven. Maar voor mijn boek Maskerziel had ik veel met mijn oma’s gepraat. Ik wist dat ze een verhaal meedroegen dat ze wilden delen.”
Lees het artikel hier verder
