“Een nieuw iconisch duo rijker” – ⭐️⭐️⭐️⭐️ – Theaterparadijs.nl

Ontdek wat recensenten zeggen over Verbroedering, het theaterdebuut van de broers Roel en Jos Maalderink. Van scherpe satire en actuele thema’s tot ontwapenende humor en ontroerende muzikale momenten. De recensies laten zien hoe de Plakshot-broers ook op het podium indruk maken met hun chemie, timing en hoge gunfactor.

In Verbroedering botsen twee broers met uiteenlopende karakters en overtuigingen in een voorstelling vol sketches, liedjes en publieksinteractie. Tegen de achtergrond van thema’s als polarisatie, klimaat en democratie ontstaat een avond waarin humor en ernst hand in hand gaan. Met een huiselijk decor, scherpe teksten en een kwetsbare ode aan hun overleden moeder weten Roel en Jos Maalderink het publiek te raken én aan het lachen te maken.

“Deze combinatie van smaken is gewaagd, maar resulteert in een grappige, erg mooie voorstelling” – ⭐️⭐️⭐️⭐️ - Volkskrant.nl
Bron: de Volkskrant, Joris Henquet

Verbroedering, de eerste cabaretvoorstelling van dertigers Roel en Jos Maalderink, bevat absurde, soms melige humor en satirische sketches. Door het recente overlijden van hun moeder krijgt de voorstelling ook een ontroerend aspect.

We zien een huiskamerdecor met de eettafel uit het ouderlijk huis in Soest. Hier spelen Roel en Jos een talkshow na en memoreren politieke discussies en imitaties uit hun jeugd. Roel speelt een macho influencer uit de manosphere.

Er zit ook weleens een minder geslaagde act tussen, maar met hun spontane, open houding winnen de broers de sympathie van het publiek. Zingen doen ze ook, in liedjes die ondanks de onwennige zangstemmen toch een snaar weten te raken, zoals in een fraai pianolied over hun moeder en de ‘kleine pleziertjes, waarvan ze er honderden had’.

“De Plakshot-broers hebben ook in het theater een hoge gunfactor” – Theaterkrant.nl
Bron: Theaterkrant, Anita Twaalfhoven

Verbroedering is het eerste theaterdebuut van de broers Roel en Jos Maalderink, bekend van het satirische tv-programma Plakshot. Het bevat inkijkjes in hun persoonlijke leven, intermezzo’s met het publiek, grappen over boeken en tv-programma’s, satire over politiek en polarisatie. Het niveau is wisselend, maar de broers hebben een hoge gunfactor.

Het programma is anderhalf uur lang, met piano en liedjes, zonder een strakke rode draad. Sommige scènes, zoals persiflages op Beatles-nummers, vallen wél goed op hun plek. Liedjes zijn origineel en teksten sterk, terwijl de zangtechniek bewust soms onnauwkeurig wordt ingezet voor humor.

Ontroerend zijn de scènes over hun overleden moeder en de reacties van het publiek op hun broederschap. De broers spelen innemend met hun eigen knulligheid en de onderlinge strijd, wat bijdraagt aan het plezier en de charme van de voorstelling.

“Het is een fraaie manier om het publiek te activeren” – Parool.nl
Bron: Het Parool, Mike Peek

In Verbroedering laten Roel en Jos Maalderink hun veelzijdigheid zien met liedjes, sketches en interacties met het publiek. Ze combineren satire met persoonlijke verhalen, wat hun theaterdebuut energiek en speels maakt.

Sommige scènes werken bijzonder goed, zoals liedjes waarin het publiek actief wordt betrokken en waarin maatschappelijke kwesties op een humoristische manier worden blootgelegd. Het programma wisselt soepel tussen lachen en nadenken, waardoor het engagement van de zaal hoog blijft.

Het hoogtepunt is het eerbetoon aan hun overleden moeder, gevoelig, verstild en oprecht. Deze momenten brengen een aangrijpende diepgang en maken de voorstelling zowel ontroerend als memorabel.

“Een nieuw iconisch duo rijker” – ⭐️⭐️⭐️⭐️- Theaterparadijs.nl
Bron: Theaterparadijs, Andy Doornhein

Na zeven seizoenen Plakshot gaan de broers nu live de strijd aan. Nederland is hiermee een nieuw iconisch duo rijker. De dynamiek, spanning en humor tussen de twee groeit per scène. De chemie tussen de broers is verrassend. Het oogt ongekend naturel.

Ook de interactie met het publiek is van hoog niveau: adrem, lichtvoetig en vooral heel puur. Het is geestig en pijnlijk herkenbaar, een spiegel van hoe polarisatie in de maatschappij werkt. De “AI-versie van Jos” is bovendien één van de meest briljante vondsten van de avond.

Mijn grootste waardering gaat uit naar de muzikale momenten. Juist dat gebrek aan muzikale perfectie maakt het ontroerend en bijzonder. Het lied voor hun overleden moeder is een hoogtepunt: liefdevol, klein en schitterend kwetsbaar. De eindscène van deze debuutvoorstelling blijft nog lang hangen.