Een prachtige en afwisselende muzikale reis – ⭐️⭐️⭐️ – Volkskrant.nl

Ontdek wat recensenten zeggen over Atman!, de nieuwe familieopera van Nationale Opera & Ballet. Van sfeervolle muziek en beeldend spel tot creatieve accordeonbegeleiding en meeslepende vertolkingen. Deze recensies laten zien waarom Atman! een bijzondere en magische voorstelling is voor jong én oud.

De opera volgt de verdwaalde Atman op zijn zoektocht naar thuis, tot leven gebracht door energiek spel, levendige zang en inventief decor. Met een minimalistische bezetting van zangeres en accordeonist, een speels libretto en verrassende regie, creëren de makers een avontuurlijke wereld die kinderen meeneemt in een fantasierijk verhaal, terwijl volwassenen kunnen genieten van muzikaal vakmanschap, humor en beeldend theater.

“Evers’ keuze voor accordeon is een sterke” – Theaterkrant.nl
Bron: Theaterkrant, Sara van der Kooi

Atman! is een compositie van Leonard Evers voor mezzosopraan en accordeon. Het libretto werd geschreven door Bart Moeyaert en de regie is in handen van Annemiek van Elst. Evers’ keuze voor accordeon is een sterke: het instrument is verrassend, expressief, wendbaar, swingend en vult de zang goed aan. Toch bestaat de voorstelling vooral uit gesproken tekst.

Isabel Pronk haalt alles uit de kast om overtuigend een verdwaald kind neer te zetten. Regisseur Van Elst zorgde voor vele verrassende momenten, vaak met kleine attributen, waardoor de vaart er zo veel mogelijk in blijft.

Zo veel mogelijk, want de soms wat hoekige tekst van Bart Moeyaert maakt dit soms best lastig. Sommige gedeeltes dreigen te gaan meanderen of zijn te ver uitgesponnen, soms echter vliegt een cruciaal moment juist veel te snel voorbij. De laatste zinnen van de voorstelling slaan die fantasie helaas weer volledig plat.

“Een prachtige en afwisselende muzikale reis” – ⭐️⭐️⭐️ – Volkskrant.nl
Bron: de Volkskrant, Vincent Kouters

Componist Leonard Evers weet in Atman (8+) met slechts twee spelers een prachtige en afwisselende muzikale reis voor te schotelen. De voorstelling wordt gedragen door twee spelers: een zangeres en een accordeonist. De accordeon blijkt hier een soort emotionele duizendpoot: hij kan mopperen, troosten, stiekem zijn en ineens heel hard huilen zonder gênant te worden. De zang beweegt zich tussen opera en spreken in, wat voor een jeugdopera opportuun is.

De zangeres die At speelt leeft zich met kinderlijke energie uit op een decor dat eruitziet als een houten speeltoestel, waarin een hele stad verstopt zit. Regisseur Annemiek van Elst gebruikt het om op hoog tempo allerlei verrassingen tevoorschijn te toveren.

Vaak is een guitige blik van de accordeonist of een uithaal van de zangeres wel weer genoeg om je terug het verhaal in te trekken.

“Een heel orkest op je buik” – Parool.nl
Bron: Het Parool, Frederike Berntsen

Mezzosopraan Isabel Pronk kruipt in de huid van de hoofdpersoon en klautert stoer over het toneel. Pronk zingt en vertelt de rijmende tekst van Bart Moeyaert, nu eens met een keurig accent, dan weer op z’n Amsterdams. Naast zich heeft ze Kaat Vanhaverbeke, die op haar accordeon mee zwiert met de woorden. De accordeon is misschien wel het mooiste van de voorstelling: zacht mijmerend of een woeste zee nadoend, een heel orkest op je buik.

Pronk zorgt met haar lenige stem voor vaart en maakt beeldend theater. Het decorstuk is schip en huis en alles ineen, wat bijdraagt aan het los-vast avontuur van de voorstelling.