‘Hij heeft de gave om onbeperkt te bewonderen en anderen enthousiast te maken.’ - Heaven Magazine
Tim Knol maakte een theatervoorstelling over zijn omzwervingen als wanderlaar en bracht de liedjes daarvan uit op het album Wanderings. Acht nummers, opgenomen in Hoorn, vol Americana en bezinning.
‘De stem van Knol is met de jaren nadrukkelijk gerijpt en de liedjes op Wanderings bieden naast zijn stem ruimschoots baan aan heerlijk gitaarspel, veelal klein gehouden, tegelijkertijd warm en als filigraan zo verfijnd gecomponeerd.’ ⭐️⭐️⭐️⭐️ - Written in Music
Bron: Written in Music
Een warm en ruimtelijk opgenomen album dat je goed kunt meenemen op wandelingen. Written in Music geeft toe dat niet iedereen de stem van Tim Knol kan waarderen, maar vindt dat die met de jaren is gerijpt. Veel ruimte voor gitaarspel en verfijnde arrangementen. Met ruim vijfentwintig minuten is het kort, maar de liedjes en de sfeer maken dat goed, mits je van Americana houdt.
‘De melodieën ontroeren; zijn vocalen ook. Gitaar, drums en strijkers zijn nauwkeurig geplaatst. Knol heeft zijn vorm gevonden.’ ⭐️⭐️⭐️⭐️ - NRC
Bron: NRC
Bijna alle acht nummers zijn volgens NRC topstukken, alleen “Wonderful World” valt wat tam uit. Waar Knol op zijn recente soloalbums een popgeluid koos, hoor je nu nostalgie naar de countryrock van Gram Parsons en Gene Clark. Opgenomen met een groep muzikanten in zijn eigen studio, met rinkelende gitaren en subtiele violen in plaats van een steelgitaar. Veel nummers ontstonden tijdens de wandeltocht.
‘Deze plaat is als soundtrack geschreven voor zijn gelijknamige theatervoorstelling, maar vormt ook op eigen benen een mooie aanvulling op zijn oeuvre.’ ⭐️⭐️⭐️⭐️ - Trouw
Bron: Trouw
Trouw noemt Tim Knols’ verandering van een man met drank en ongezond eten naar een sportieve triatleet bewonderenswaardig. Zijn muziek veranderde minder, maar er zijn subtiele verschuivingen: naast Gram Parsons, Townes Van Zandt en Jeff Tweedy klinkt nu ook Lee Hazlewood door in de filmische strijkers van ‘As You Watch The World Go By’. Het album is geschreven als soundtrack bij de theatervoorstelling, maar staat ook op zichzelf.
‘Met Americanapareltjes uit de polder bewijst Tim Knol op ‘Wanderings’ dat hij zich de traditie eigen heeft gemaakt.’ ⭐️⭐️⭐️⭐️ - Volkskrant
Bron: Volkskrant
Het titelnummer opent volgens de Volkskrant prairievergezichten met galopritme, strijkers en spaghettiwestern-gitaar, en ‘Up in the Hills’ klinkt als de eenzame drifter bij het kampvuur. Knol is met zijn wankele, op de tast zingende stem misschien niet de gedroomde zanger van zijn eigen liedjes, maar ‘Quiet Mountain’ geeft een breekbaarheid waarbij je je adem inhoudt.
‘…een met veel zorg en liefde gezongen, gespeelde en geproduceerde verzameling liedjes.’ - OOR
Bron: OOR
OOR hoort een met veel zorg en liefde gezongen, gespeelde en geproduceerde verzameling liedjes. Knol ziet het nieuws en zucht wel eens, maar in de nummers als ‘On This Quiet Mountain’ en ‘Wonderful World’ klinkt geen cynisme. Opgenomen in een 17de-eeuws pand in Hoorn; soms is de geest van Lee Hazlewood te horen.
‘Na anderhalf uur is het optreden afgelopen en de tijd voorbijgevlogen. Dat mag je een prestatie van formaat noemen van iemand die alleen op het podium staat met zes gitaren, een mandoline en een Ierse bouzouki…Wat ook is gebleven, is zijn innemende persoonlijkheid. Hoe hij het doet, doet-ie het, maar hij neemt je moeiteloos mee in zijn wereld. Losjes en toch ferm, met humor en ook zorgen…Naast eigen nummers speelt hij ook een aantal covers. Hij heeft de gave om onbeperkt te bewonderen en anderen te enthousiasmeren voor artiesten die hij geweldig vindt’ - Heaven Magazine
Bron: Heaven Magazine
Volgens Heaven vliegt de tijd voorbij tijdens de anderhalf uur die Knol in zijn eentje vult met zes gitaren, een mandoline en een Ierse bouzouki. Hij vertelt over zijn transformatie tot wanderlaar en zwemmer, speelt eigen nummers en covers en sluit af met een spetterende toegift op de mandoline. De uitgeklede liveversie van ‘On This Quiet Mountain’ overtreft zelfs de cd.
