“In indrukwekkende nieuwe versie Cats dansen de katten vrolijk door het Rijksmuseum heen” ⭐⭐⭐⭐ — Telegraaf

De Graaf & Cornelissen brengen Cats - Het Meesterwerk in Koninklijk Theater Carré, in regie van Paul van Ewijk met choreografie van Klevis Elmazaj en een vertaling van Florus van Rooijen. De recensenten zijn lovend over de zang, het decor en de Nachtwachtopening, maar verdeeld over de kostuums en de choreografie. Het dunne verhaal noemen ze bijna allemaal.

“Cats in Rijksmuseum is adembenemend mooi schouwspel” ⭐️⭐️⭐️⭐️ — Algemeen Dagblad

Bron: Algemeen Dagblad

Volgens het Algemeen Dagblad is het museumdecor van Marjolein Ettema verbluffend, met veel diepte. De grootste kritiek die het Algemeen Dagblad heeft is dat de voorstelling op momenten saai is door de flinterdunne verhaallijn en het trage script, vooral in de tweede akte. De cast is uitstekend, met Karim, Melise de Winter en Rosanne Rebergen als uitschieters. De choreografie had morderne gekund.

“Vernieuwend en gloedvol” ⭐️⭐️⭐️⭐️ — Volkskrant

Bron: Volkskrant

De Volkskrant noemt het een vindingrijke vernieuwing waarin de katten beroemde kunstwerken zijn. De opening, de Vermeer-melkmeid en de Banksy-kat zijn magische scènes en Nurlaila Karim zingt Weemoed gloedvol. Door de statige kostuums gaat de kattenmotoriek verloren en sommige vrouwenstemmen klinken te schel. Het advies: vergeet het origineel en omarm deze laagdrempelige Kat & kunst, de musical.

“Spectaculaire dansnummers” ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ — MusicalJournaal

Bron: MusicalJournaal

Het MusicalJournaal ziet een compleet nieuwe interpretatie in plaats van een opfrisbeurt. De schilderijen in het Rijksmuseum inspireren kostuums en personages. MusicalJournaal is vooral te spreken over de choreografie van Klavis Elmazaj, met het Jellicle Bal als hoogtepunt dat midden in de voorstelling een ovatie kreeg. De vertaling is geestig en Nurlaila Karim ontroert.

“Een kattenbal met een gouden randje” ⭐️⭐️⭐️⭐️1/2 — Musicalsites

Bron: Musicalsites

Musicalsites noemt het een feestelijke jubileumproductie met een eigen visie en een Amsterdams karakter. Het hoogtepunt is de knipoog naar De Nachtwacht aan het begin en aan het einde. Musicalsites prijst de choreografie, het live-orkest en vooral de ensemblezang. Het verhaal is minder belangrijk dan sfeer, muziek en dans.

“Cats in het Rijksmuseum is een meesterzet” ⭐️⭐️⭐️⭐️1/2 — Theaterparadijs

Bron: Theaterparadijs

Theaterparadijs noemt de verhuizing naar het Rijksmuseum een briljante vondst. Theaterparadijs prijst het decor met schuivende panelen, de projecties en vooral de kostuums die beroemde kunstwerken vertalen. De ensemblescènes zijn het sterkst en de cast krijgt veel lof. Het verhaal blijft ondergeschikt en niet elke vertaalkeuze voelt vanzelfsprekend.

“Cats in het Rijksmuseum imponeert” — Theaterkrant

Bron: Theaterkrant

Theaterkrant is de kritischste van allemaal. Volgens Theaterkrant botsen Cats en het Rijksmuseum meer dan dat ze elkaar aanvullen. De kostuums zijn inventief, maar je ziet nooit echte katten en de jurken maken de groepsdansen rommelig. De choreografie is degelijk maar niet overweldigend. De zang is de grote kracht, met Karims Weemoed als hoogtepunt.

“Er valt waanzinnig veel te genieten aan het vernieuwde ‘Cats’… De kostuums zijn beeldig, de dans en zang van ontzettend hoge kwaliteit.” ⭐⭐⭐⭐ — NRC

Bron: NRC

Het NRC adviseert te genieten en niet te veel over de logica na te denken. NRC vindt de uitvoering erg goed, met een kattenkoor zonder zwakke schakel en een prachtig gezongen weemoed. De combinatie van kat en schilderij werkt niet altijd, zoals bij Oedipus als zwaan, al ziet dat kostuum er ook beeldig uit.

“In indrukwekkende nieuwe versie Cats dansen de katten vrolijk door het Rijksmuseum heen” ⭐⭐⭐⭐ — Telegraaf

Bron: Telegraaf

De Telegraaf noemt het Rijksmuseum een geslaagde zet. De Nachtwacht-opening is een van de meest magische momenten en Nurlaila Karim steelt in haar Klimt-jurk de show. De kostuums worden door de Telegraaf adembenemend genoemd. Dansintermezzo’s duren soms te lang en lijken op elkaar, en je moet er vrede mee hebben dat het verhaal ontbreekt.

“Vernederlandste Cats is wonderschoon” ⭐⭐⭐⭐ — Musicalworld

Bron: Musicalworld

Volgens Musicalworld is het ontbreken van een verhaallijn de grootste makke: geen strijd, spanning of echte hoofdpersoon. Daar staat een wonderschoon decor tegenover, met onder meer een treinscène in een Mondriaan-schilderij. Hij prijst de scherpe vertaling, het orkest, de strakke choreografie (met het Jellicle Bal als hoogtepunt) en de cast, met Melise de Winter en Davy Reedijk als uitblinkers. De combinatie is meer dan de som der delen.